Vijfentwintig jaar geleden kopen Frits en Jelly Hendriks een oude geklonken ijzeren vrachtklipper. Ze beseffen dat ze aan een meerjaren-project beginnen.
lees meer...
‘Boreas' houdt gebreken lang verborgen
Vijfentwintig jaar geleden kopen Frits en Jelly Hendriks een oude geklonken ijzeren vrachtklipper. Ze beseffen dat ze aan een meerjaren-project beginnen. Bij de aankoopinspectie kan niet onder de houten vloer gekeken worden en vanwege de betonnen balast tussen de wrangen zijn ook het vlak en de verbanddelen niet te inspecteren. Zo komen niet alle gebreken aan het licht. Hendriks weet nog niet half wat het schip nog voor hem in petto heeft.
De klipper vervoert in het verleden op het binnenwater diverse soorten vracht, waaronder schelpen, is daarna gemoderniseerd tot motorvrachtschip en eindigt uiteindelijk als varend woonschip. Alle sporen van zo'n werkzaam verleden krijgt Hendriks op de koop toe. Ze komen aan het licht als drie jaar geleden de keerkoppeling aan de schroefaszijde begint te lekken.
Vanaf dat moment denkt een technisch adviseur van Oranje, waar de ‘Boreas' is verzekerd, met Hendriks mee over de beste reparatie-aanpak.
Bij gedeeltelijke demontage van de keerkoppeling blijkt ook nog dat de ingaande as een te grote axiale en radiale speling heeft. In verband met mogelijke uitlijningsfouten in de schroefaslijn en motorinstallatie, besluit Hendriks het door Oranje gegeven advies op te volgen en vanaf de achterbus de zaak aan te pakken. Hiervoor dient het schip te worden drooggezet.
Bij inspectie worden de schroefas en tussenas ter plaatse van de lagerloopvlakken afgekeurd. Reparatie van de keerkoppeling gaat veel geld kosten. In overleg met de technisch adviseur van Oranje besluit Hendriks de achtergland, de binnenbus, schroefas, tussenas en keerkoppeling te vernieuwen en het geheel opnieuw uit te lijnen.
De koelpijpen van de motorkoeling zijn eveneens aan vernieuwing toe. Op de werf, bij het aanbrengen van de nieuwe koelpijpen, blijkt het ijzer van het vlak te slecht (‘zandplaten') om goed te kunnen lassen. Drie keer moet het schip uit en in het water voordat het geheel dicht is. Maar de ‘Boreas' heeft nog méér verrassingen.
Bij de tweede keer te water ontdekt Jelly Hendriks óók water onder de vloer van het woongedeelte. Een grondige bodeminspectie is echter niet mogelijk vanwege de gestorte betonnen ballast. Visuele inspectie brengt vlakbeplating aan het licht, die op diverse plaatsen verdubbeld is, of zelfs ‘dubbel over dubbel'. Oranje kan alleen maar adviseren het beton te verwijderen en het vlak te vernieuwen. Frits en Jelly vragen voor dit werk offertes aan en Oranje rekent met hen mee. Uiteindelijk wordt besloten, om vanwege de kosten, de ballast eigenhandig te verwijderen. Dat is een enorme klus. En wéér onthult‘Boreas'nieuwe feiten.
De wrangen en de spant/wrangverbindingen zijn grotendeels verrot of ernstig aangetast door corrosie. Hendriks besluit alle wrangen en de gehele vlakbeplating van het voormalige laadruim te laten vernieuwen. Daarna leggen ze nieuwe ballast (14 ton ijzeren staven, 7 ton betonnen palen op de wrangen) zó in het schip dat het vlak steeds goed te inspecteren is.
De kettingreactie van problemen heeft een oorzaak. Ze zijn direct of indirect allemaal terug te voeren op de leeftijd en de historie van de klipper, op de manier waarop de ballast vroeger is aangebracht en op inspectie bij aankoop en het advies dat de eigenaar kreeg. Wat de eigenaars van de ‘Boreas' overkwam, kan iedereen treffen die overweegt, ‘zo'n karakteristiek oud schip' aan te kopen.
‘Eerste Zorg' luidt de oorspronkelijke naam van de klipper veelbetekenend. Frits en Jelly Hendriks zijn nog steeds gecharmeerd van hun historische schip. Ze kochten het inclusief lusten èn al dan niet verborgen lasten. Mede door de deskundige ondersteuning van de technisch adviseur van Oranje is voorkomen, dat ze waarschijnlijk aanzienlijk meer ‘leergeld' hadden moeten betalen.
